Jedną z pułapek nauczania jest pogląd, że gdy nauczyciel rozpoczyna nowy temat, to jest on dla uczniów zupełnie nowy. W tym wpisie kilkanaście wskazówek, jak sprawdzić, czy rzeczywiście tak jest.

Refleksja jest koniecznym elementem procesu uczenia się, bez niej nauka jest jedynie zapamiętywaniem. W tym wpisie przedstawię pięć sposobów na uczenie uczniów autorefleksji.

Nauka pisania opowiadań jest trudną formą wypowiedzi, wymagającą odpowiedniego przygotowania w postaci wielu, rozłożonych w czasie różnorodnych ćwiczeń. Należy do tych aktywności, które są czasochłonne i niestety przez długi okres czasu żmudne, ale finalnie efektywne. By tak się stało, muszą być poprowadzone metodycznie.

Przez lata wystawianie ocen było dla mnie czymś tak oczywistym jak budowanie domku przez chruścika, czyli procesem nieco tajemniczym, ale niepodlegającym negocjacjom. Nie lubię wystawiania ocen, egzaminów czy kolokwiów w formie testów itp. Dlaczego? Bo mam wątpliwości czy jestem wzorcem z Sevres, czyli czy moja wiedza jest najlepszym punktem odniesienia. Bo przecież czy to w układaniu testu, czy sprawdzaniu pisemnych, czy ustnych odpowiedzi studencką wiedzę porównuję z tym, co ja sam wiem i co wcześniej sam zawarłem w sylabusie oraz sformułowanych efektach kształcenia. Jestem samokrytyczny i nie uważam, że to ja mam 100% racji.

Czasami się tak zdarza, że skończyliśmy temat, a pozostało kilka chwil do zakończenia lekcji. Wielu nauczycieli twierdzi, że powinno dać się uczniom w tym czasie odpocząć. Jednak ostatnie minuty to doskonała okazja, aby utrwalić wiedzę i pobudzić refleksję nad danym tematem.

Zbliża się podsumowanie najnowszego projektu studentów „Eko kalendarz adwentowy”, trwał prawie cały grudzień, już po formalnym zakończeniu zajęć (zobacz więcej). Podsumowanie, czyli analiza tego, co się udało i tego, co się nie udało w pełni zrealizować. Ta analiza jest ważna, bo wszyscy uczymy się na własnych błędach a przez świętowanie wzmacniamy dobre rozwiązania. To na pewno przyda się w kolejnych działaniach.