Przez lata wystawianie ocen było dla mnie czymś tak oczywistym jak budowanie domku przez chruścika, czyli procesem nieco tajemniczym, ale niepodlegającym negocjacjom. Nie lubię wystawiania ocen, egzaminów czy kolokwiów w formie testów itp. Dlaczego? Bo mam wątpliwości czy jestem wzorcem z Sevres, czyli czy moja wiedza jest najlepszym punktem odniesienia. Bo przecież czy to w układaniu testu, czy sprawdzaniu pisemnych, czy ustnych odpowiedzi studencką wiedzę porównuję z tym, co ja sam wiem i co wcześniej sam zawarłem w sylabusie oraz sformułowanych efektach kształcenia. Jestem samokrytyczny i nie uważam, że to ja mam 100% racji.

Czasami się tak zdarza, że skończyliśmy temat, a pozostało kilka chwil do zakończenia lekcji. Wielu nauczycieli twierdzi, że powinno dać się uczniom w tym czasie odpocząć. Jednak ostatnie minuty to doskonała okazja, aby utrwalić wiedzę i pobudzić refleksję nad danym tematem.

Zbliża się podsumowanie najnowszego projektu studentów „Eko kalendarz adwentowy”, trwał prawie cały grudzień, już po formalnym zakończeniu zajęć (zobacz więcej). Podsumowanie, czyli analiza tego, co się udało i tego, co się nie udało w pełni zrealizować. Ta analiza jest ważna, bo wszyscy uczymy się na własnych błędach a przez świętowanie wzmacniamy dobre rozwiązania. To na pewno przyda się w kolejnych działaniach.

Jeśli chcemy naszych uczniów inspirować, stymulować do myślenia, podejmowania wyzwań i przede wszystkim do samodzielność, musimy przestać udzielać odpowiedzi, a za to zacząć zadawać lepsze pytania.

Każdy nauczyciel miał takie doświadczenie, że dobrze zaplanowana lekcja nie poszła dobrze. Co zrobić, gdy wstępują zakłócenia lub lekcja nie idzie w dobrym kierunku?

Od początku byłam bardzo zaangażowana w program Mój zeszyt pomagający uczyć się, uważam, że pozwala on na zebranie wielu współczesnych metod edukacyjnych w jedną całość. Jestem wdzięczna za to, czego się nauczyłam podczas kursu, na pewno będę kontynuować tę metodę. Chciałabym podzielić się kilkoma swoimi przemyśleniami.