Model wyboru szkoły średniej oparty wyłącznie o wyniki olimpiad i egzaminów, szczególnie tego maturalnego, jest przestarzały. Obecnie, chcąc zapewnić zrównoważony rozwój młodym osobom, które w niedalekiej przyszłości będą odpowiedzialne za nasz kraj, powinniśmy patrzeć również na to, co daje szkoła poza samą wiedzą. W szczególności na takie kwestie, jak: sprawczość, rozwój kompetencji miękkich czy dobrostan uczniów. Nowe podejście oferuje Stowarzyszenie Świadomie Wybieram wraz z koalicją organizacji skupiających się na promocji nauki i edukacji: Stowarzyszeniem Demagog, Fundacją Zwolnieni z Teorii, Fundacją „Nauka. To Lubię” oraz Stowarzyszeniem Dyrektorów Szkół Średnich.

Nowa Era opublikowała 3. edycję ogólnopolskiego raportu „Przedszkolne Pryzmaty”, opracowanego we współpracy z Synergion oraz ponad 700 nauczycielami wychowania przedszkolnego. Publikacja pokazuje, jak wygląda codzienność przedszkola widziana oczami nauczycieli - między ogromnym zaangażowaniem a systemowymi ograniczeniami, które coraz trudniej ignorować.

Refleksja jest koniecznym elementem procesu uczenia się, bez niej nauka jest jedynie zapamiętywaniem. W tym wpisie przedstawię pięć sposobów na uczenie uczniów autorefleksji.

Pisanie, zarówno ludzkie, jak i generowane przez AI, zaczyna się od pomysłu i nadania struktury przekazu. Najpierw pojawiają się słowa kluczowe, ich kolejność, relacje między nimi, a dopiero później struktura ta wypełnia się słowami, zdaniami i akapitami. Jest to proces zaskakująco podobny do notowania graficznego: najpierw szkic, mapa pojęć, osie znaczeń; dopiero potem narracja. Różnica polega chyba jedynie na kierunku transformacji, nie na samej logice myślenia (kompozycji).

Edukacja w Polsce to kraina piękna, zróżnicowana, o ogromnym potencjale rozwoju i zasobności, ale jednocześnie mocno zaniedbana. Jest trochę takimi Dzikimi Polami, jakie pamiętamy z trylogii Sienkiewicza. Znajduje się na pograniczu stref wpływów różnych, wielkich sił politycznych i społecznych, co powoduje, że jej rozwój kuleje, nie jest przewidywalny i stabilny.

Język polski pełny jest ciekawych zakamarków, w których można zmylić trop. Weźmy na przykład dość popularne zagubienie, gdy składamy życzenia urodzinowe i eeee... jubilatowi czy solenizantowi. Niby wydaje się proste, a jednak potrafimy się zawahać. No więc na osiemnastce to jubilat dmucha świeczki, w końcu ma swój jubileusz, czyli osiemnastkę. Ale zaraz, jubilat tak, bo właśnie stuknęła okrągła rocznica, jakże ważna! Ale może to też solenizant? No, a dlaczego nie - w tym dniu to może być też i solenizant, bo przecież ma właśnie urodziny (albo imieniny)[1]. Zatem może być i tak i tak. Nieważne - ważne, aby świętować.