Pojęcie medialności w zasadzie w ogóle nie jest w języku polskim zdefiniowane. Oto w „Słowniku języka polskiego“ pod hasłem „medialność” znajdujemy informację – brak znaczenia [Słownik…, 2012], w innym zaś źródle czytamy, że „to jest to, o co zabiegają politycy“ [Czym jest…, 2012]. Zdumiewające jest, że w dzisiejszych czasach, które nazywamy społeczeństwem informacyjnym, sieciowym, czy nawet – jak zaproponował prof. Tomasz Goban-Klas – medialnym [Goban-Klas, 2005], gdy młode pokolenie jest tak silnie zanurzone w świecie mediów, nie istnieje pojęcie, które trafnie i zgrabnie opisywałoby indywidualny „profil medialny”, czyli sposób funkcjonowania człowieka w świecie mediów.

Już w 30 miastach w całej Polsce uczniowie i ich nauczyciele mogą wziąć udział w projekcie edukacji audiowizualnej realizowanym przez Stowarzyszenie Nowe Horyzonty, organizatora Międzynarodowego Festiwalu T-mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu. W poprzedniej edycji uczestniczyło ponad 45 tysięcy młodych widzów!

Tekst Szkole brakuje zaangażowania autorstwa Witolda Kołodziejczyka, jest znakomitym podsumowaniem sytuacji w jakiej znaleźliśmy się. Jak każde podsumowanie, jest dobrą okazją do spojrzenia wstecz, oraz do zastanowienia się nad tym "i co dalej?".

Pakiet lekcji filmowych EKRAN 2.0, opracowany przez Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej we współpracy z Narodowym Instytutem Audiowizualnym od 26 marca można znaleźć w sieci. Multimedialny pakiet edukacyjny przeznaczony dla nauczycieli szkół ponadgimnazjalnych w całej Polsce dostępny będzie po zalogowaniu, równolegle na stronach Nowych Horyzontów Edukacji Filmowej (NHEF) oraz w edukacyjnej bibliotece multimedialnej NINATEKA EDU.

Z przyjemnością prezentuję dokument Cyfrowa Przyszłość. Edukacja medialna i informacyjna w Polsce - raport otwarcia. Został on przygotowany przez ekspertów z wiodących ośrodków naukowych i organizacji zajmujących się tematyką edukacji medialnej. Jest to pierwsza w Polsce próba kompleksowego opisania naszego stanu wiedzy o kompetencjach medialnych Polaków i zbudowania wizji rozwoju tych kompetencji w przyszłości.

Żyjemy w kulturze obrazów. Coraz mniej czytamy, gdyż coraz więcej oglądamy i słuchamy. Obrazy towarzyszą uczniom na co dzień w domu, w internecie, po drodze do i ze szkoły. W kulturze audio-wizualnej coraz trudniej wymagać od uczniów, aby czytali grube tomy narodowych i światowych dzieł. Może warto spróbować innych metod – bardziej kreatywnego i osobistego podejścia do lektury?