Internet uwolnił edukację. Dzięki niemu możemy sięgać dalej, głębiej, nieustannie poznawać to, co nas interesuje, inspiruje, motywuje do działania. Oczywiście, istotne są również zmiany dokonujące się wokół nas w obszarze technologii i techniki, które otworzyły nam nowe kanały komunikowania się i świat eksploracji praktycznie wszystkich obszarów wiedzy.

Jak każdy rodzic przeżywam zakłopotanie, gdy moja pociecha z zaangażowaniem i pasją, drążąc interesujący ją temat, zadaje serię pytań: a dlaczego, a jak, a kiedy? We mnie pustka, panika i wyrzut sumienia, że niczego ze szkoły nie pamiętam! Przychodzi mi wtedy do głowy pomysł, by maturzyści i studenci uczelni wyższych zdawali egzaminy przed komisją pięciolatków...

Gdybyśmy nakreślili na mapie kraju miejsca, gdzie nie docierają dobrzy nauczyciele, zapewne pokryłaby się ona z mapą miejsc, w których stykamy się z wieloma problemami społecznymi, ubóstwem, brakiem nadziei.  Ale gdyby do tych miejsc "posłać" komputery i szybki Internet – czy dzieci siedzące przed ekranem mogłyby samodzielnie tworzyć swoją edukację i ulepszać swój świat?

Rosnąca popularność kursów edukacji na odległość oraz prognozy naukowców sugerujących szybkie zmiany w sposobie dostarczania wiedzy na poziomie szkół średnich z wykorzystaniem platform e-learningowych, skłaniają do zastanowienia się nad kompetencjami e-nauczyciela. Kluczowe dla powodzenia e-edukacji mogą być umiejętności komunikacyjne i interakcja.