Jeśli podczas edukacji zdalnej skupimy się tylko na merytorycznym przekazie, może się okazać, że to nasze nauczanie okaże się być tylko fikcją. Musimy sprawić, że uczniowie będą chcieli być na tych zajęciach, a nie będą udawać, że są po drugiej stronie. Nie jest to prostem ale sprawić to mogą dobre relacje z nimi, nad którymi powinniśmy trochę popracować. Nawet jeśli odbędzie się to "kosztem" tzw. realizacji podstawy programowej.

Różne sprzęty i urządzenia, często niekompatybilne ze sobą, różne systemy operacyjne na tych urządzeniach, różne aplikacje służące niby do tego samego, ale posiadające nieco odmienne funkcje, różne serwery i wieczne kłopoty z ich utrzymaniem – taki stan zasobów technologicznych w szkołach pojawia się dość często. To być może efekt wieloletnich inwestycji bez żadnego planu. Jak sobie z tym poradzić?

Od poniedziałku dzieci z klas 1-3 szkoły podstawowej dołączyły do uczniów uczestniczących w lekcjach online w zaciszu swoich domów. Sytuacja jest trudna dla uczniów, nauczycieli i rodziców, ponieważ nadszedł czas poważnych wyzwań, którym trzeba stawić czoła. Nie każdy ma odpowiednie warunki mieszkaniowe, aby uczyć się w ciszy i spokoju, nie każdy dysponuje wystarczającym sprzętem, a Internet też potrafi płatać figle w najmniej oczekiwanym momencie. Dużym wyzwaniem jest też konieczność poznania, często skomplikowanych narzędzi TIK, dzięki którym możliwe jest uczestniczenie w procesie edukacyjnym.

Obecny rok szkolny rozpoczął się dla uczniów klas 4-8 zainteresowanych programowaniem z wielkim hukiem. Już bowiem pod koniec czerwca, wiedzieli oni, iż Dwujęzycznej Szkole Podstawowej nr 1 w Warszawie udało się dołączyć do programu #SuperKoderzy Fundacji Orange.

Powrót szkół do zdalnej edukacji oznacza konieczność przypomnienia sobie doświadczeń z lekcjami online, które miały miejsce na wiosnę, ale jest też nowym wyzwaniem, aby poprawić to, co było dotychczas. Poprawić, czyli z jednej strony zapewnić większą efektywność procesu nauczania, a z drugiej sprawić, żeby ten przekaz stał się bardziej różnorodny i nie przypominał nam monotonnych wykładów z nauczycielem w roli głównej. Pomocą mogą nam służyć aplikacje, które możemy łatwo użyć prowadząc zajęcia w MS Teams lub innych narzędziach współpracy online.

Nikt z nas nie jest przygotowany do uczenia się online, a szczególnie młodsze dzieci. Musimy się tego uczyć. W artykule omówię osiem umiejętności, których posiadanie ułatwia uczenie się i samosterowność ucznia. Piszę umiejętności, choć to są raczej postawy, ale przekładające się na umiejętności. Do każdej z tych umiejętności dopiszę przykłady sposobów na ich kształcenie. Przykłady nie są skomplikowane, w gruncie rzeczy trzeba tylko cały czas pamiętać, że posiadanie tych umiejętności nie przychodzi samo z siebie i że nauczyciel może być pomocny w ich osiąganiu.