Wiele osób pracujących w sektorze edukacji uważa, że pojęcie „e-Learning” jest nadużywane. Nowe technologie na dobre zakorzeniły się w róznych formach edukacji, stąd być może już czas na odrzucenie „e” , uznanie, że może ono wręcz zniechęcać potencjalnych studentów, że koncentruje się zbytnio na sposobie dostarczania treści, nie zaś na indywidualnym procesie nauki.

Łączny koszt podnoszenia kwalifikacji pracowników przez sektor prywatny według danych za 2005 rok szacowany był w Wielkiej Brytanii na około 23 miliardy GBP, uwzględniając czas nieobecności w pracy i dodatkowe wynagrodzenia. A można szkolić przecież dużo taniej, gdy sięgniemy po nowoczesne kursy e-learning.

Z badań ABI Research (2006) wynika, że w 2010 roku na świecie będzie 514 mln użytkowników telewizji mobilnej. Prognozy wskazują, że wówczas rynek telewizji mobilnej i związanych z nią urządzeń mogących odbierać obraz TV (telefonów, palmtopów, laptopów) wart będzie ok. 300 mld USD. Rozwój m-telewizji stworzy zupełnie nowe możliwości rozwoju edukacji.

Otwarta, aktywna i wirtualna – taka ma być polska szkoła promowana w projekcie „Szkoła dla przyszłości”. Ten postęp nie będzie jednak możliwy bez nauczycieli, którzy są tym ogniwem edukacji, bez którego nie można sobie wyobrazić ani funkcjonowania systemu oświatowego, ani wprowadzenia w nim jakichkolwiek zmian.

Web 2.0 oznacza zupełnie nowy wymiar komunikacji i edukacji. Dotychczasowy użytkownik zasobów internetowych staje się ich jednoczesnym twórcą. W ten sposób możemy nie tylko korzystać z wiedzy dostępnej w sieci, ale również dzielić się nią, zwłaszcza w kontekście osobistych doświadczeń. Z tej możliwości korzysta coraz więcej osób.

Konsekwencją Web 2.0 jest pojawienie się nowych form edukacji na odległość. Coraz częściej pojawia się określenie e-learning 2.0, choć można powiedzieć, że „tradycyjny” albo "klasyczny" e-learning ciągle jeszcze znajduje się w stadium rozwoju i na pewno długo nie będzie można powiedzieć, że jest to już „stabilna” i „okrzepła” forma edukacji.