Taki tytuł artykułu w zagranicznym serwisie edukacyjnym od razu mnie zainteresował. Faktycznie współczesny świat cierpi na deficyt łaski i również w szkole jest mało obecna. Oceniamy, krytykujemy, poszukujemy błędów, tropimy niedociągnięcia. Nie ma miejsca na wybaczanie, troskę, zrozumienie i łaskę.

Od jedenastu lat zgłębiam tajniki języka serca (Porozumienie bez Przemocy, ang. Non Violent Communication, NVC). Zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym jest ono dla mnie pomocą do budowania relacji z samą sobą i z innymi. Doświadczenia, które przeżyłam były tak zmieniające patrzenie na świat i tak potężne, że postanowiłam z nauczycielki hiszpańskiego stać się trenerką języka miłości.

Komunikacja empatyczna oparta jest na dwóch kluczowych elementach: głębokim słuchaniu i zrozumieniu. Ważne jest, aby dzieci czuły się wysłuchane i zrozumiane, co stwarza przestrzeń do ich rozwoju emocjonalnego i społecznego. Choć początkowo komunikacja empatyczna może wydawać się trudna, szczególnie wśród młodszych dzieci, widzę, jak stopniowo pozwala im wyrażać swoje emocje i potrzeby w sposób, który nie rani innych, budując w ten sposób zdrowe relacje.

Według Marshalla Rosenberga, twórcy NVC, empatia to uważne towarzyszenie sobie oraz drugiej osobie, by za słowami, bez względu na ich treść widzieć uczucia i stojące za nimi potrzeby. Jest to pewna optyka, dzięki której widzimy, że słowa są wyrazem, czasem „tragicznym” naszych uczuć i potrzeb i nie są wymierzone przeciwko nikomu. Nawet jeśli są krytyką czy zarzutem. Taka optyka pomaga nam „nie brać” ich do siebie a poprzez uważne słuchanie docierać do sedna tego, co rozmówca chce nam tak naprawdę przekazać.

Pójście do przedszkola to jedna z pierwszych wielkich zmian w życiu dziecka — pełna nowych emocji, relacji i wyzwań. Dla wielu rodziców to również moment niepokoju: jak pomóc dziecku oswoić się z nową rzeczywistością, jak łagodnie przejść przez pierwsze rozstania, jak mądrze wspierać? Dobra wiadomość jest taka, że można się do tego przygotować, aby cały proces przebiegł łagodniej i spokojniej, a co za tym idzie w dostrzeganiu dziecięcych emocji i odpowiadaniu na nie.

Tutoring edukacyjny to podejście, które może znacząco wzbogacić tradycyjne metody dydaktyczne w każdej placówce. W przypadku młodszych dzieci może przybierać formę zabawy edukacyjnej, która nie tylko angażuje, ale również rozwija umiejętności społeczne i emocjonalne.

Większość osób uważa się za dobrych słuchaczy. Niestety, tak zazwyczaj nie jest, a to w konsekwencji może osłabiać tworzenie dobrych relacji. Przedstawię siedem wskazówek, jak rozwijać dobre słuchanie.

Więcej artykułów…

Jesteśmy na facebooku

fb

Ostatnie komentarze

Jan napisał/a komentarz do Architektura dojrzewania
No i właśnie tak powinny wyglądać wymiany młodzieży w krajach EU! Szkoła daje pełnoletniemu uczniowi...
Po dłuższym namyśle dochodzę do wniosku że dokładne pamiętanie jest potrzebne, ale nie wszystkiego, ...
Ppp napisał/a komentarz do Architektura dojrzewania
Świetny tekst, tylko jakoś tak dziwnie wiąże się z informacjami o tym, że dwunastolatków trzeba jesz...
A teraz pytanie praktyczne: czy dokładne pamiętanie wszystkiego jest w ogóle potrzebne? Wiele takich...
Ponad 90 procent robionych dzisiaj zdjęć tak naprawdę ogląda się zaledwie trzy razy: tuż po zrobieni...
Czytanie to cały złożony i skomplikowany proces, inny aniżeli zwykłe spostrzeganie obrazów. Często r...
Pamiętam że gdy rozpoczynałem pracę w tej samej szkole, ówczesny dyrektor przyszedł do mnie gdzieś n...
Jan napisał/a komentarz do Efekt IKEA w szkole
Dzisiejsza młodzież jest między innymi również i bardzo bystra, w mgnieniu oka zauważy dydaktyzm nau...

E-booki dla nauczycieli

Polecamy dwa e-booki dydaktyczne z serii Think!
Metoda Webquest - poradnik dla nauczycieli
Technologie są dla dzieci - e-poradnik dla nauczycieli wczesnoszkolnych z dziesiątkami podpowiedzi, jak używać technologii w klasie