Kilka dni temu w grupie nauczycieli informatyki dyskutowaliśmy na temat Podstawy Programowej i jej realizacji przez nauczycieli w szkole podstawowej. Niekiedy do szkół średnich przychodzi młodzież, która nie dysponuje wiedzą na temat podstawowych pojęć. Czy wynika to z faktu pominięcia istotnych treści Podstawy, czy po prostu młodzież zapomina, czego się nauczyła. Można jednak temu zaradzić. Wystarczy np. wykorzystać w rozsądny sposób (rozsądny - czyli z nastawieniem na cel) narzędzia TIK-owe plus wskazywać wartościowe pozycje, które rozbudzą zainteresowanie tematem i sprawią, że informatyka przestanie być "przedmiotem do zaliczenia".

Nakładem Wydawnictwa Impuls ukazała moja książka "Cogito - szkoła z własnym obliczem", która może stać się dla dyrektorów szkół cenną inspiracją do oddolnej zmiany szkoły. Książka ta stanowi głos w dyskusji na temat polskiej szkoły na tle mojego własnego biograficznego doświadczenia, moich doświadczeń jako pedagoga i nauczyciela, jako dyrektorki szkoły, ale także jako twórcy rozwiązań w zakresie edukacji szkolnej. Jest to książka, w której wyrażam optymistyczne przekonanie, iż niezależnie od wszelkich uwarunkowań strukturalnych (a niekiedy ideologicznych) można zmieniać szkołę, a dzięki temu – zmieniać społeczeństwo. Szkoła może być źródłem postępu. Przy czym oczywiście zmiana szkoły nie powinna być nigdy celem samym w sobie.

W trzeciej dekadzie XXI wieku potrzeby środowiska naturalnego wychodzą na pierwszy plan, coraz więcej bowiem otrzymujemy danych, że z naszą planetą nie dzieje się dobrze. Dlatego tak ważna jest edukacja ekologiczna dzieci - to one będą żyć w świecie, który doznał już wielu szkód spowodowanych niewłaściwym gospodarowaniem zasobami planety.

Nowe technologie stały się nieodłącznym elementem naszego życia. Za sprawą edukacji zdalnej zarówno my- nauczyciele, uczniowie, ale przede wszystkim My/Wy - Rodzice - przeszliśmy przyspieszony kurs znajomości narzędzi TIK.

W jaki sposób się uczymy? I dlaczego w ogóle musimy się uczyć? Dlaczego nie rodzimy się z wiedzą konieczną do życia? Po co w ogóle musimy się uczyć? – nad tymi i wieloma innymi zagadnieniami zastanawia się Stanislas Dehaene, wybitny neuronaukowiec poznawczy, sięgając do najnowszych odkryć z dziedziny psychologii, pedagogiki, neurobiologii i informatyki, pokazuje, na czym polega i jak przebiega proces uczenia się.

Jak ze szkolnego obowiązku prowadzenia zeszytów zrobić przyjemność, a przyjemność zamienić na efektywne nauczanie? Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta – dać uczniom autonomię i przestrzeń na decydowanie i współtworzenie własnych zeszytów, czyli dać im możliwość prowadzenia OK zeszytów.