Czasami człowiek porywa się na omawianie lektury, która nie jest specjalnie popularna. I wspaniale. Istnieje bowiem pełna dowolność w doborze form i metod pracy. A zresztą, czy ona przypadkiem nie istnieje zawsze?

Refleksja uczniowska to potężny motor w procesie uczenia się. To sposób na uruchomienie głębszego myślenia uczniów. Jak ją pobudzić?

Nic nie poradzę na to, że Gwiezdne Wojny to moja ulubiona epopeja. Wiem, że jest Dostojewski, Czechow, Reymont i Prus, a nawet Dumas... Jest jednak grudzień i na ekrany kin wszedł kolejny film z serii, która od 1979 (dla mnie od 1982) jest źródłem wzruszeń, ekscytacji, inspiracji i różnych odniesień zarówno do tego co „tu i teraz”, jak i do tego, „co dawno, dawno temu, ale nie w odległej galaktyce”.

Gdy zadamy uczniom lekturę do przeczytania, a na czytanie nie ma zbyt wiele czasu lub w bibliotece brak egzemplarzy, to mamy problem...

Najbardziej wartościowe zajęcia to takie, które łączą treści z różnych obszarów. Skoro już omawiamy lekturę, dlaczego nie wprowadzić zagadnień gramatycznych?

Z jakiego świata najwięcej informacji czerpią młodzi ludzie? Ze świata memów... Oczywiście to spore uproszczenie, ale przyznajcie, że jest w nim nieco prawdy. Dlaczego więc nie sięgnąć po to medium podczas omawiania lektur?