Jak skutecznie i z przyjemnością utrwalać słownictwo związane z jesienią? Spinnery to ulubiony gadżet wielu uczniów, dlatego tak często wykorzystujemy go w swojej pracy. Jak zagrać?

Początek roku obfituje w przesyłane na różnych formach i grupach nauczycielskich prośby o podzielenie się arkuszami diagnozującymi poziom uczniowskiej wiedzy. W takich sytuacjach budzi się we mnie pytanie: czy wszystko musimy zamknąć w testy i tabelki?

Pierwszy tydzień września za nami. To był dobry, choć specyficzny czas. Głowy jeszcze nie całkiem wróciły z letniego wypoczynku, nie wszyscy posiadają już podręczniki (a niech to, chyba czas zupełnie z nich zrezygnować), za oknem wciąż czuć upalne chwile. Co zrobić, by nie poddać się i dobrze wykorzystać zajęcia?

Lubicie lekcje z elementami WOW? Ja bardzo! Między innymi dlatego chętnie sięgam po harcerskie szyfry. Znacie? Stosujecie? Kiedy do szkół wkroczyło dumnym krokiem programowanie (a przynajmniej jego elementy), wielu nauczycieli było zdania, że takie treści można realizować tylko na informatyce (no, ewentualnie matematyce). Cóż mogę powiedzieć? Byli w błędzie…

Może zacznę od końca…Dlaczego? Bo w polskiej szkole „przyjmuje się, że nauczyciel wie, a uczniowie nie wiedzą…” Istnieje tym samym dysproporcja między nauczycielem a uczniem… Po drugie, bo szkoła powinna być oparta na relacjach a nie racjach… Bo już czas na prawdziwie holistyczne podejście do ucznia - nie tylko w teorii… Bo chcemy kształcić myślących obywateli!

Z papierowym teatrem zetknęłam się rok temu – w czerwcu 2018 r. za sprawą Pawła Pawlika i jego Akademii Wyobraźni z Lądka Zdroju. Pomyślałam, że przyda się w pracy polonisty nowa umiejętność i zgłosiłam się na warsztaty. A potem przepadłam. Bo papierowy teatr to nie tylko odtwarzanie treści – to praca na emocjach, uczenie empatii, analizowanie, ustalanie hierarchii, praca w grupie, planowanie i nauka odpowiedzialności.