Żyjemy w czasach podboju kosmosu, komputeryzacji, niezwykłych osiągnięć w zakresie komunikacji, ale także wybujałej konsumpcji, egocentryzmu, indywidualizmu. Jesteśmy zasypywani różnorodnymi atrakcjami: Internet, telewizja, radio, MP3, DVD, gry, telefonia komputerowa, centra handlowe, multikina, parki rozrywki, dyskoteki, festiwale, promocje…

Jak wykorzystać popularność telefonów komórkowych w nauczaniu? 25 lat temu pierwszy telefon komórkowy trafił do salonów sprzedaży w Stanach Zjednoczonych. Już dawno przestał być elitarnym narzędziem komunikacji biznesowej, stając się podstawowym urządzeniem komunikacji w domach i instytucjach, bez względu na wiek użytkowników.

Edutainment to najkrócej ujmując połączenie edukacji i rozrywki. Celem tych działań jest przede wszystkim edukacja, zaś forma rozrywki jest wyłącznie sposobem uatrakcyjnienia lub ukrycia przekazu o charakterze edukacyjnym. Chociaż historia nowoczesnego Edutainment liczy sobie nieco ponad 50 lat, w Polsce ta metoda nauczania stosowana jest jeszcze w nieznacznym stopniu. Dlatego warto pokazywać, w jaki sposób można ją wykorzystać.

Stephen Downes, kanadyjski wizjoner i badacz najnowszych trendów w globalnej edukacji zamieścił w sieci swoją nową prezentację, w której zastanawia się, jak jego zdaniem będzie wyglądało uczenie się w 2050 roku.  Zawarł w niej swoją wizję procesu edukacji opartą na technologiach i odkryciach, które już nabierają znaczenia w nauczaniu (np. sieci semantyczne, społeczności uczących się, kreatywne nauczanie i praktyczne podejście do wiedzy).

Chcemy więcej zarabiać, bo uważamy, że nie starcza nam pieniędzy na życie. Z drugiej strony wyniki badań wskazują, że nie potrafimy właściwie zarządzać pieniędzmi. Związek pomiędzy ubóstwem a gospodarowaniem finansami jest wyraźny. Sposobem na poprawę sytuacji wielu rodzin w Polsce jest edukacja finansowa oraz promocja przedsiębiorczych postaw.

Poczynając od 2002 roku i ustawy No Child Left Behind (Nie pozostawić w tyle żadnego dziecka), [amerykański] rząd wymaga od szkół zrobienia czegoś nowego – zapewnienia, że każde dziecko opanuje podstawowe standardy. Obecny system oświaty sprawia, że wcale nie jest to takie proste, jak mogłoby nam się wydawać.