Pierwszą dekadę XXI wieku już teraz można opisać jako czas rozwoju globalnej edukacji, w której powszechnym celem staje się pomaganie ludziom, aby mogli i umieli pomagać innym. Dzieje się to przy wykorzystaniu technik marketingu wirusowego, wzajemnej wymiany (p2p), kolaboracyjnego stylu pracy, kreatywności uczących się, które świadczą o zmianie standardów.

W Stanach Zjednoczonych potrzeba było huraganu Katrina i straty życiowych oszczędności przez blisko 50% osób poszkodowanych (trzymały pieniądze w domach, a nie w bankach), aby instytucje finansowe i edukacyjne zaczęły na wielką skalę realizować działania z zakresu edukacji finansowej. A jak to wygląda w Polsce?

Sierpniowo - wrześniowy numer Innovate, magazynu poświęconego edukacji online, oferuje ciekawy wywiad ze Steve’m Eskow’em, prezesem Pangaea Network, organizacji pracującej nad edukacją i rozwojem ekonomicznym krajów Afryki. Dyskusja dotyczy EE-learningu, rozumianego jako charakterystyczny tryb pedagogiki.

Wyspie Sheylan na Oceanie Indyjskim grozi poważny kryzys żywnościowy. Jest jednak szansa jego rozwiązania... Food Force – gra, która uczy, na czym polega problem głodu na świecie, jest już dostępna w języku polskim. Rozwój takich "poważnych" gier Edutainment może przyczynić się do lepszego zrozumienia problemów globalnych przez polskich uczniów.

Programy telewizyjne kreują często modę na biznes, ale jak się czasem okazuje, także na naukę. „Taniec z Gwiazdami” jest świetnym przykładem programu rozrywkowego, który nie tylko zdobył dużą widownię i sympatię widzów, ale przyczynił się także do promocji tańca towarzyskiego w Polsce, zachęcając tysiące osób do spróbowania swych sił na parkiecie.

Ministerstwo, wydziały edukacji, kuratoria, okręgowe komisje egzaminacyjne, dyrekcje szkół – ugrzęźli w dorywczej edukacji. Raz się złapią za to, innym razem za tamto, ale do stałej roboty się nie biorą. Są mistrzami fuch, chwilowych zleceń społecznych, nagłych zamówień polityków. Wtedy stawiają sobie i swoim podwładnym wymogi maksymalne.