Można powiedzieć, że na tę książkę czekałem blisko 40 lat. Ukończyłem kierunek nauczycielski, biologię w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie. Gdy rozpoczynałem pracę jako asystent, pełnymi garściami korzystałem z wiedzy i umiejętności wyniesionej ze studiów. Ale już od początku czułem niedosyt i szukałem czegoś nowego, bardziej adekwatnego.

W debacie o kompetencjach nauczyciela przyszłości coraz częściej pojawia się jeden, pozornie prosty wątek: dbanie o siebie. Troska o własny dobrostan nie jest dodatkiem do pracy pedagogicznej - jest jej fundamentem – sfrustrowany i zmęczony nauczyciel nie jest w stanie prowadzić efektywnej lekcji i organizować procesu nauki. Nie daje też dobrego przykładu uczniom. To właśnie kondycja psychiczna i emocjonalna osób pracujących z uczniami decyduje o jakości relacji w klasie i o atmosferze uczenia. Jak więc zadbać o siebie? I czy zadbanie o siebie w dzisiejszej szkolnej rzeczywistości to misja niemożliwa?

Zbliżają się święta, a po nich koniec I okresu, czyli podsumowanie niemal półrocznej pracy uczniów. To dobry czas na refleksję.

Rozpoczęłam swoją karierę z pasją i przekonaniem, że nauczyciel powinien mieć/znać wszystkie odpowiedzi. Z czasem poczułam, że coś w tym obrazie się nie zgadza. Coraz częściej wracałam do domu zmęczona, z poczuciem, że tracę kontakt z uczniami i że moja praca sprowadza się jedynie do wypełniania obowiązków. Myśl o odejściu ze szkoły pojawiała się coraz częściej.

Nauczyciel 2025 - jak jest? jak być może będzie? Jesteśmy bardzo dużą grupą zawodową - jedno na dwadzieścia pięć stanowisk pracy w Polsce to stanowisko nauczyciela. Jak w innych zawodach, średnia wieku rośnie - wciąż pracuje wielu nauczycieli w wieku emerytalnym, ale niepokoi to, że pojawia się niewielu młodych kandydatów do pracy w szkole. Dyrektorzy nieustannie szukają nauczycieli, którzy “załatają” wakaty, nawet już po rozpoczęciu roku szkolnego. Skąd takie małe zainteresowanie tym zawodem?

Do napisania tego postu zainspirowała mnie wiadomość od dyrektorki szkoły, która poprosiła o rozmowę dotyczącą mojego doświadczenia związanego z budowaniem Cogito. W rozmowie bardzo mocno wybrzmiało coś, o czym w edukacji mówi się wciąż za mało: autonomia dyrektora nie jest dodatkiem, ale warunkiem, by szkoła mogła działać i się rozwijać.