Co znajduje się w miejscu, gdzie spotyka się świat cyfrowy ze światem fizycznym? Cały szereg połączonych, rozszerzonych doświadcze oraz skarbnica nowych możliwości dla praktyki edukacyjnej - czytamy w najnowszym numerze 39 eLearning Papers.

Ogromną zaletą istniejących programów edukacji mieszanej jest to, że można stosunkowo łatwo podpatrzeć, jak z wykorzystaniem tej metody uczą inni, w innej szkole i w innym środowisku. Trudno jest się zabrać do samemu i od zera. Dużo łatwiej, gdy rad i wskazówek udzielą nam ci, którzy posługują się tą metodą już dłuższy czas.

Największym wyzwaniem związanym z edukacją mieszaną jest nie tyle konieczność opanowania przez uczących się określonych technologii edukacyjnych, z pomocą których będą się uczyć, lecz pewna zmiana mentalna. Muszą chcieć się uczyć, być odpowiedzialni za własne kształcenie. Każde kształcenie zdalne wymaga takiej odpowiedzialności.

Nie ma jednego idealnego modelu dla edukacji hybrydowej (mieszanej). Kreatywni nauczyciele mogą zaprojektować różne środowiska uczenia się, w których wykorzystane zostaną przeróżne metody i technologie. W różnych środowiskach potrzebne będą specjalne rozwiązania, które być może w innej szkole się nie sprawdzą. Zaprezentujemy dziś cztery popularne podejścia do edukacji hybrydowej.

Jakiej szkoły, jakiego uczenia się potrzebują dzisiejsi uczniowie, albo szerzej – osoby uczące się? Nad tym pytaniem głowi się wielu badaczy. Tymczasem, gdy oni się zastanawiają nad problemem, pojawił się już kilka lat temu bardzo silny nurt w edukacji – blended learning, zazwyczaj tłumaczone na polski jako edukacja / uczenie mieszane, hybrydowe albo zróżnicowane. Czym jest? O tym już za chwilę.

Od kilku miesięcy w cyklu Wiedza 3.0 prezentowane są wypowiedzi ekspertów zajmujących się na co dzień e-learningiem. Prezentacje dotyczą m.in. najnowszych trendów w zdalnym nauczaniu. Co wynika z tych rozmów?