Rozpoczynamy publikację w portalu Edunews.pl serii wypowiedzi osób zajmujących się edukacją, które zostały zarejestrowane podczas ciekawej debaty "Edukacja i wiedza", zorganizowanej w grudniu 2009 r. przez Instytut Badań nad Gospodarkę Rynkową w ramach projektu „Pomorze 2030 – scenariusze rozwoju i kluczowe technologie“ finansowanego ze środków UE.

Jak będzie wyglądała rzeczywistość szkolna w Polsce za 20 lat? Biorąc pod uwagę postęp technologiczny i zmiany społeczno-gospodarcze, czy jesteśmy w stanie prognozować, jak będzie wyglądało środowisko szkolne za dwie dekady? Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową zorganizował wczoraj interesującą debatę w Gdańsku na temat przyszłości polskiej szkoły i jej funkcji.

Nauczyciele w Polsce mają spore możliwości rozwoju. Otrzymują dziesiątki propozycji udziału w szkoleniach podnoszących zawodowe kwalifikacje. Ale nawet największa ilość szkoleń nie pomoże, jeśli nauczyciele nie uświadomią sobie społecznych konsekwencji postępu technologicznego i nie zaczną pracować nad zmianą swojego podejścia do edukacji cyfrowej młodzieży.

W Polsce dochodzi do głosu hipermedialne pokolenie, które nie zna świata bez komputerów, telefonów komórkowych i dostępu do Internetu 24 godziny na dobę. Są to osoby urodzone po 1985 r., które dorastały w otoczeniu elektroniki, wideo, gier komputerowych czy telewizyjnych, odtwarzaczy muzyki (od walkmana po mp3 playera) i innych urządzeń multimedialnych.

Szkoły publiczne zabijają kreatywność narzucając wszystkim uczniom jeden styl uczenia się. Nie powinniśmy na to pozwalać, ponieważ każdy uczeń jest inny i uczy się w odmienny sposób. Szkoła to nie fabryka, która ma produkować absolwentów. Na to jedno z najbardziej istotnych zaniedbań publicznej edukacji zwraca uwagę Sir Ken Robinson podczas TEDTalks.