Ważną cechą e-learningu staje się aktywne włączanie odbiorców procesu kształcenia w jego tworzenie. Tym celom służyć mają różne technologie i aplikacje Web 2.0. Pomimo iż wiele mówi się już na temat Web 3.0, to problematyka możliwości, jakie niosą ze sobą technologie Web 2.0 dla edukacji jest w dalszym ciągu bardzo aktualna, a tym samym warta analizy.

Lisa Neal, redaktor naczelna eLearn Magazine w pierwszym numerze noworocznym postanowiła zebrać głosy teoretyków i praktyków edukacji na temat tego, co nas czeka w tym roku. Prezentujemy fragmenty najciekawszych wypowiedzi przesłanych do redakcji. Stanowią one świetny przegląd światowych trendów w obszarze edukacji.

W Grabowej w gminie Łazy (Śląskie) działa już pierwsza w Polsce „wioskę internetową”. W miejscowej szkole wygospodarowano salę, w której zainstalowano piętnaście stanowisk komputerowych i uruchomiono Centrum Kształcenia. Rozrywka jest tu zabroniona – można się tu wyłącznie uczyć, korzystając między innymi z kursów e-learning.

Wiele osób pracujących w sektorze edukacji uważa, że pojęcie „e-Learning” jest nadużywane. Nowe technologie na dobre zakorzeniły się w róznych formach edukacji, stąd być może już czas na odrzucenie „e” , uznanie, że może ono wręcz zniechęcać potencjalnych studentów, że koncentruje się zbytnio na sposobie dostarczania treści, nie zaś na indywidualnym procesie nauki.

Łączny koszt podnoszenia kwalifikacji pracowników przez sektor prywatny według danych za 2005 rok szacowany był w Wielkiej Brytanii na około 23 miliardy GBP, uwzględniając czas nieobecności w pracy i dodatkowe wynagrodzenia. A można szkolić przecież dużo taniej, gdy sięgniemy po nowoczesne kursy e-learning.

Konsekwencją Web 2.0 jest pojawienie się nowych form edukacji na odległość. Coraz częściej pojawia się określenie e-learning 2.0, choć można powiedzieć, że „tradycyjny” albo "klasyczny" e-learning ciągle jeszcze znajduje się w stadium rozwoju i na pewno długo nie będzie można powiedzieć, że jest to już „stabilna” i „okrzepła” forma edukacji.