Przestrzeń społeczną szkoły tworzą przecież uczniowie, nauczyciele, pozostali pracownicy szkoły, rodzice, przedstawiciele lokalnej społeczności, którzy wszyscy pozostają w interakcji ze szkołą. Relacje i interakcje społeczne, wartości kulturowe mają istotny wpływ na poziom zaangażowania uczniów w proces uczenia się. Środowisko uczenia się obejmuje oczywiście także kontekst społeczny.

fot. Instytut Badań Edukacyjnych

Na lekcjach warto bawić się klockami, a nauczyciel może uczyć dzieci, grając z nimi w karty. Brzmi zaskakująco? Ale działa. Takie sposoby wspierania nauczania matematyki proponują ekspertki IBE, które podczas wielu lekcji grały z uczniami w planszówki. Każdy nauczyciel może skorzystać z ich wskazówek, dzięki opublikowanemu właśnie poradnikowi.

fot. Fotolia.com

Jaka będzie Polska za 10 lat? Czy Polska za dekadę będzie to pechowiec czy szczęściarz Europy? Wczoraj ukazał się ciekawy Raport ośrodka dialogu i analiz THINKTANK, w którym zaprezentowano wyniki trwającego ponad 1,5 roku projektu „RE-WIZJE. Jak w najbliższej dekadzie zmieni się państwo, rynek, praca, edukacja, styl życia i miejsce Polski w Europie”.

fot. Fotolia.com

Czy to dobrze, że małe dziecko jest przywiązane do mamy? Dlaczego dziecko w wieku przedszkolnym czasem musi mieć dużo swobody, a czasem musi być kontrolowane przez dorosłych? Czy zabawa w wieku szkolnym to strata czasu? W jakich sytuacjach buntowanie się nastolatka jest objawem jego prawidłowego rozwoju? Na te i wiele innych pytań można znaleźć odpowiedź w nowej serii poradników opracowanych przez Zespół Wczesnej Edukacji IBE.

Nie w każdym miejscu możemy tak samo dobrze uczyć się. W jednych czujemy się lepiej, w innych gorzej. Jedne zapewniają nam dobre warunki, np. światło, powietrze i akustykę, inne nas przytłaczają, rozpraszają, demotywują. Od pewnego czasu w literaturze używa się określenia „środowiska uczenia się“ dla opisania warunków, w jakich następuje nauka, w szkole i poza szkołą. Ale co to oznacza: dobre środowisko uczenia się?

Wdałem się w dyskusję o rankingach szkół z nauczycielem, który jest ich zwolennikiem. Już zacząłem wytaczać armaty, gdy mój polemista zgasił mnie pytaniem: A co proponujesz? Tylko niech twoja odpowiedź będzie konkretna, dostosowana do naszych realiów, osadzona w „tu i teraz”. Od razu przypomniała mi się rada innego nauczyciela: żyj konstruktywnie. Zatem wycofałem armaty i zacząłem konstruować odpowiedź.