A co to za gra?

Typografia
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

Czy szkoła, czy wakacje w pełni - oni grają. Rodzice próbują odganiać swoje pociechy od komputerów i konsol, wyganiać z domu, żeby sobie poszli gdzieś odetchnąć świeżym powietrzem. Niestety, pewne jest, że do końca nie da się ich odgonić od monitorów – wirtualny świat ma wielką moc przyciągania i oferuje przygody, jakich wielu nie doświadczy w codzienności. No więc grają...PHOTO: SXC.HU

I dobrze, niech grają w te gry: zręcznościowe, strategiczne, bezsensowne, logiczne, sieciowe czy inne.  Jest to element współczesnej kultury, ale i niezwykle – co nie do końca jest uświadamiane przez edukatorów (zwłaszcza w publicznym systemie oświaty) – potężne narzędzie edukacji. Pisaliśmy już kilkakrotnie w Edunews.pl – nieraz podczas popularnych gier młodzi gracze uczą się rzeczy znacznie bardziej złożonych i znacznie trudniejszych niż większość szkolnych zadań. Okazuje się również, że im dłuższy mają staż w grach różnego typu, tym więcej rozwijają umiejętności, które okazują się im potem przydatne w życiu (żeby tylko wymienić umiejętność „kombinowania“ – w pozytywnym oczywiście sensie – aby osiągnąć cel).

Jak przyznają osoby zajmujące się badaniem gier, nawet gry niemające celu edukacyjnego wymagają od graczy wiele nauki. Rozwój społeczny, emocjonalny, poznawczy i fizyczny oraz umiejętności motoryczne, koordynacja oko-ręka, kreatywność, uwaga i umiejętność rozwiązywania problemów – to tylko niektóre z nich. Wszystkie okazują się nieocenione w dorosłym życiu i ułatwiają funkcjonowanie w środowisku, w którym na codzień światy rzeczywisty i wirtualny przenikają się.

Naukowcy dowiedli również, że gry sprzyjają rozwojowi kontaktów społecznych. Dotyczy to zarówno gier sieciowych, jak i konsol, w które może grać więcej osób. Najwięcej młodzieży gra poprzez Internet. A skoro trafiają do Internetu, napotykają na innych graczy, z którymi muszą nie tylko rywalizować, ale znacznie częściej współpracować, aby zrealizować zadanie. Tu też pojawiają się kolejne umiejętności (nauka języka, współpraca w grupie, zarządzanie zespołem). Gry to świetne narzędzie edukacji – i to jest hasło, które muszą sobie uświadomić przede wszystkim... rodzice.

No, a skoro mamy do czynienia z troskliwymi rodzicami, to jeszcze warto poświęcić parę słów systemowi oznaczania gier, aby wiedzieli (przynajmniej z grubsza) co można napotkać w świecie, w którym tkwią ich pociechy dniami (i nocami).

Ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier (Pan-European Game Information, PEGI) to system ratingu wiekowego stworzony w celu udzielenia rodzicom w Europie pomocy w podejmowaniu świadomych decyzji o zakupie gier komputerowych. System ten, jednolity i stosowany obecnie w większości krajów Europy, został wprowadzony wiosną 2003 r. i zastąpił krajowe systemy ratingu wiekowego.

Większość gier jest odpowiednia dla graczy w każdym wieku, ale z wielu gier powinny korzystać wyłącznie starsze dzieci i młodzież. Istnieją też gry przeznaczone wyłącznie dla dorosłych (osób, które ukończyły 18 lat).


www.pegi.info

Ale system oznaczeń gier PEGI pozwala również szybko zorientować się rodzicom w zawartości gier. Rodzic obeznany z Internetem może łatwo sprawdzić, co znajduje się w danej grze nawet gdy pudełko od niej w cudowny sposób „zaginęło“ lub zostało „pożyczone koledze“.


www.pegi.info

Więcej informacji na temat oznaczeń gier można znaleźć na stronie www.pegi.info

Czy wiesz, że…?

√  Gry rozwijają kreatywność i umiejętność współdziałania. Mogą odegrać ważną rolę w społecznym i intelektualnym rozwoju dziecka.

Gry mogą ułatwiać zapoznanie się z nowoczesną technologią i rozwijać zainteresowanie technologią przekazywania informacji.

Gry wymagają od dzieci przestrzegania reguł i postępowania zgodnego ze wskazówkami i w ten sposób mogą zwiększać samodyscyplinę i samodzielność.

Układanki, gry stolikowe, gry przygodowe i polegające na poszukiwaniach ułatwiają rozwój myślenia strategicznego i umiejętności rozwiązywania problemów.

Gry można wykorzystywać do zwiększania zdolności motorycznych i przestrzennych u małych dzieci. Mogą one pomóc dzieciom niepełnosprawnym fizycznie.

Gry można włączyć do programu nauki niemal każdego przedmiotu szkolnego, od matematyki po wiedzę o społeczeństwie i naukę języków.

(źródło: PEGI.info, opr. Własne)



Jesteśmy na facebooku

fb

Ostatnie komentarze

Ppp napisał/a komentarz do Komórka a kondycja psychiczna uczniów
Chodziłem o szkoły w czasach "przedkomórkowych" i zapewniam, że jak lekcje są nudne, trudne, postrze...
nauczycielka wf napisał/a komentarz do Nowa podstawa programowa WF, czyli przerost formy nad treścią
Czy wie ktoś, w którym miejscu rozporządzenia zaczyna się podstawa programowa dla szkoły branżowej I...
Ppp napisał/a komentarz do Pierwsze dni po powrocie do szkoły
Po pierwsze - nie straszyć! Że będzie więcej nauki, że będzie trudniej itp.Pozdrawiam.
Czemu nie? Głupio, nielogicznie postawione pytanie może dotyczyć ciekawego problemu, który trzeba po...
Podstawa programowa nie opisuje szczegółowo oceniania. Oceniamy osiągnięcia ucznia wynikające z pods...
Jan napisał/a komentarz do Kto lub co jest konkurentem dla nauczycieli?
Postscriptum: minęło parę dni i nic, cisza, żadnych kontrargumentów, żadnej odpowiedzi, a specjalnie...
Czy w poprzednich podstawach programowych nie było zapisane, że przy ocenianiu ucznia bierzemy pod u...
Jan napisał/a komentarz do Dura lex, sed mala lex
Znajomy dyrektor szkoły (dziś jest już na emeryturze) powiedział mi parę lat temu w przypływie szcze...

E-booki dla nauczycieli

Polecamy dwa e-booki dydaktyczne z serii Think!
Metoda Webquest - poradnik dla nauczycieli
Technologie są dla dzieci - e-poradnik dla nauczycieli wczesnoszkolnych z dziesiątkami podpowiedzi, jak używać technologii w klasie