Projekt „Odkrywcy Świata” był trzecim projektem #SuperKoderów Fundacji Orange, który realizowany był w naszej szkole. Każda edycja wnosiła coś nowatorskiego w naszej edukacji, a ciekawa tematyka powiązana z serią doświadczeń i elementami programowania to gwarantowany sukces. Pieniądze z grantu pozwoliły zakupić porządny zestaw doświadczalny, w skład którego wchodziła mała elektrownia wiatrowa, ogniwa fotowoltaiczne i mierniki. Budżet udało się tak skalkulować, że wystarczyło jeszcze na pojazd napędzany wodorem. Projekt realizowany był jednocześnie w trzech klasach piątych, aby żadna z grup nie była wyróżniona ani pokrzywdzona.

Porażki mogą być bardzo pomocne w uczeniu się. I w kształtowaniu empatii. Bo zapomina wół jak cielęciem buł[1]. Niedawno miałem okazję poczuć się jak student. Poniosłem porażkę, ale czegoś się nauczyłem. Czyli jednak sukces.

Jak dowiedzieć się czegoś więcej o uczniach? Jak poświęcić im więcej czasu? Przeczytałam wpis Michelle Russell jednej z nauczycielek matematyki w USA na jej blogu MiddleWeb. Pomysł jest niezwykle prosty, a bardzo koresponduje z tym o czym się mówi też w polskiej oświacie, czyli o potrzebie budowania relacji.

„Nie ma objawu bez znaczenia. Trzeba notować i zastanawiać się nad wszystkim, odrzucać, co przypadkowe, łączyć, co pokrewne, szukać kierujących praw. […] Miast dąsać się, że jest inaczej, […] obiektywne, badawcze: «dlaczego?»”.

Racjonalność dzisiejszej szkoły charakteryzują masowość, obowiązek szkolny i zunifikowane programy. Szkołę konstytuuje dziś działanie „wszyscy to samo, tak samo i w tym samym czasie”. Jeżeli chcemy w prostu sposób zakwestionować racjonalność dzisiejszej szkoły, to co w zamian? Jak powinien być zorganizowany jej inny model? Czy jest możliwe nowe jej zdefiniowanie? Jak brzmi racjonalność edukacji nowego wymiaru i proces jej transformacji?

Czasami mam wrażenie, że istotą bycia nauczycielem jest wystawianie ocen. Za odpowiedź, notatkę w zeszycie, rozwiązane zadanie, klasówkę, wypracowanie… Właściwie za wszystko. W takich chwilach rodzi się we mnie tylko jedno pytanie: po co?

Podczas konferencji Edcamp na Białorusi w październiku 2019 roku uczestniczyłam w warsztacie prowadzonym przez nauczycieli białoruskich Swetłanę, Alenę i Jurę na temat uczenia dzieci tolerancji. Warsztat składał się z kilku prostych ćwiczeń, które można przeprowadzić w szkole np. na godzinie wychowawczej. Opiszę je, bo może komuś się przydadzą. Oczywiście najważniejsze jest omówienie z uczniami ćwiczenia, a to zostawiam już Wam.

Więcej artykułów…

Jesteśmy na facebooku

fb

Ostatnie komentarze

E-booki dla nauczycieli

Polecamy dwa e-booki dydaktyczne z serii Think!
Metoda Webquest - poradnik dla nauczycieli
Technologie są dla dzieci - e-poradnik dla nauczycieli wczesnoszkolnych z dziesiątkami podpowiedzi, jak używać technologii w klasie